Een waar genoegen

De wijnen van de streek rond Orleans vallen in de smaak bij degenen die de echte landwijnen willen proeven. Deze wijnen maken sinds het najaar van 2007 deel uit van de Appellations d'Origine VDQS (label) Orléans en Orléans-Cléry.

Frisse en dorstlessende wijnen, die met veel succes met plaatselijke worstsoorten en het wild van de Sologne gecombineerd kunnen worden.

De wijnen van de Coteaux du Giennois, die eveneens de A.O.C. herkomstbenaming mogen voeren, passen uitstekend bij, bijvoorbeeld, een geitenkaas uit de streek of een andouille uit Jargeau.

De saffraan van de Gâtinais

Deze saffraan was in de Eeuw van de Verlichting beroemd en werd in heel Europa om zijn eigenschappen en fantastische geur gewaardeerd. Van de 14e tot in de 19e eeuw was Boynes het wereldcentrum van de saffraan.

In de vorige eeuw besloeg de saffraankweek nog 1100 hectaren, en de opbrengst maakte bijna 20% van de mondiale productie uit! Een nauwkeurig geduldwerkje:

voor één kilo saffraan moeten 160.000 bolletjes worden geplant!

De peren van Olivet

Sinds door de monniken van Micy de eerste perenbomen werden geplant, distilleren de fruitproducenten van Olivet een gedeelte van hun oogst.

Dit levert een brandewijn op die Olivet in de hele wereld beroemd maakt. Deze flessen met een peer worden op ambachtelijke wijze geproduceerd:

de boomkweker doet een tak van de boom met een jonge vrucht in de fles, maakt de fles aan de boom vast (met de hals naar beneden) en de peer komt in de fles tot ontwikkeling, beschermd tegen vogels en slecht weer. De peer blijft zo helemaal gaaf.

Als de peer rijp is, knipt men de tak af en wordt de fles met perenbrandewijn gevuld.

De Cotignac d’Orléans

Dit is een pasta op basis van kweepeer. De kweeperen die in oktober in de streek worden geplukt geven een fraaie oranjekleurige stroop die nog warm in een epiceahouten vorm wordt gegoten.

De Cotignac wordt verkocht in kleine cilindervormige houten doosjes, de "friponnes", met de beeltenis van Jeanne d’Arc.

Azijn en mosterd

In de tijd van de binnenscheepvaart op de Loire kwamen de wijnen uit de Touraine en de Anjou soms enigszins gegist in de haven van Orleans aan en werden dan in de plaatselijke azijnfabrieken met wijn uit de streek gemengd en verwerkt.

Het traditionele recept voor mosterd uit Orleans werd in de 20ste eeuw verbeterd doordat de beroemde azijn werd gemengd met fijnere mosterdsoorten en zout van Guérande.

De mosterd wordt nog steeds op ambachtelijke wijzen vervaardigd, waarbij het mosterdzaad met molenstenen wordt vermaald.